 | ||||||||||||||||||
 | ||||||||||||||||||
|
Matt BiondiW stylu motylkowym istnieje alchemia nawrotu, która może spowodować, że zdobędzie się np. srebro a nie złoto, jak było wcześniej zamierzone i 100-% pewne. Nazywamy to "coming in long". Mamy ciągle świeży obraz takiej sytuacji z olimpiady w Seulu: "Mają jeszcze 10 m do przepłynięcia, Matt Biondi płynie po złoto, wygląda że je zdobędzie i ... uch...zdobył je, ale naprawdę w ostatniej chwili. W stałej powtórce komentowano: "Biondi zamierza jeszcze zrobić dwa pociągnięcia i dobić do brzegu, zostało mu jeszcze 3 metry - spójrzcie na ten ślizg!"Czy może być bardziej puste uczucie w całym pływaniu? Bierzesz ostatni ruch, potężne pociągnięcie, ręce tną wodę finiszując. Ten moment triumfu zakłóca "cofająca się ściana", która nie znajduje sie tam, gdzie była oczekiwana przez końce twoich palców. Co czyni finisz w delfinie tak ryzykownym, to długość kroku pływackiego, czyli ruchu ramion, gdy ręce żeglują do przodu, by pokonać połacie wody. W Seulu Biondi wykonał 21 pociągnięć w finałowej 50-tce gdy na 100 kraulem potrzebował 36 ruchów. Czy finisz delfinowy zawsze musi być taką loterią? Absolutnie nie. Można dokonać pewnych ustawień, by zminimalizować słabe czasy. A jeśli los każe ci finiszować "come in long"? Są pewne umiejętności, które można zastosować, by to złoto zdobyć. Istnieją trzy techniki w celu zapobieżenia takiemu fatalnemu finiszowi [1-z wdechem sponad wody uderzenie o ścianę, 2-ktorą Biondi zastosował w Seulu w sztafecie zmiennej, kiedy znów wykonał 21 ruchów w finałowej 50-tce. Dokonał ustawienia nie poprzez samo liczenie ruchów ale poprzez nurkowanie polegające na kopnięciach nogami, gdy ramiona s ąwyprostowane nad głową. B. wydłużył dystans pod wodą przez spowolnienie tempa kopnięć nogami. Pierwszy z jego 21 ruchów rozpoczął się dalej, co pozwoliło mu finiszować porywczo na ścianie. Trzecia technika może być najszybsza. Jest to ustalenie ilości kopnięć pod wodą. Niektórzy delfiniści, tak jak Biondi robią dwa kopnięcia, podczas kiedy inni jak Melwin Steward robią 4 lub 5. Dwa kopnięcia pozwalają pokonać prawie takie same odległości jak pełny delfin. Zatem jeśli masz tendencje do tego niefortunnego wchodzenia na ścianę, po prostu dodaj jedno kopnięcie nogami pod wodą, co spowoduje zmianę twojego układu ruchów. Finisz Matta w Seulu jest być może najbardziej zagadkowym w historii pływania. Moim skromnym zdaniem może dlatego, że nie był w stanie poprawnie wykonać jeszcze jednego pociągnięcia, jego ostatni ruch zbliżył go do ściany bardziej niż wynosi długość ruchu jego ramion, a ten ostatni ruch jest ruchem ważnym. Jeszcze jeden jego ruch mógł być częściowy i spowodować, że byłby wolniejszy przy ścianie, niż wykonując ruch nogami. To co może przyczynić się do przegranej Biondiego w wyścigu, jest podnoszenie głowy tuż przed dotknięciem rękoma ściany. Zwiększa stopień deklaracji, że właśnie zamierza jej dotknąć, kiedy głowa podnosi się, nogi opadają, ponieważ środek ciężkości pływaka przemieszcza się w kierunku stóp. Również twarz jest bardziej płaska niż czubek głowy i produkuje ekstra frontalny opór. finisze wszystkich styli, a szczególnie delfina są dyskretnie wymagają indywidualnego skupienia i uwagi. Wydaje się, że niezależnie od tego, na jakim etapie postępów pływania jesteś, zawsze znajdzie się kolejny etap do rozważenia., ale miej pozytywne nastawienie. Jego ojciec był dawnym waterpolowcem i trenerem pływania i uważał, że jego syn powinien nauczyć się pływać. Dlatego jego syn zaczął pływać w wieku 5 lat rekreacyjnie w rodzinnym miasteczku Moraga w Kalifornii. Jego pierwszy wyścig był na 25 jardów. Zrobił 2 razy falstart, a po skoku do wody stracił swoje slipki. W młodości nie tylko pływał - grał w kosza, w piłkę nożną i futbol amerykański. W wieku 10 lat też grał w waterpolo, ale tylko latem. Nie przypuszczał w tym wieku, że może stać się największym pływakiem swoich czasów i jednym z największych pływaków w historii obok Kahanamoku, Weissmullera i Spitza. Ale miał miał zaznaczyć swoje miejsce w historii. W szkole średniej grał w waterpolo, stał się całkiem dobrym sprinterem, notowany jako 4-ty w kraju wśród "prep". Jego szkolny trener Stu Kahn zachęcał do obu tych sportów. Ta kombinacja przez lata powodowała w nim rozdarcie. I jego relatywnie późne starty pływackie i jego wielka miłość do waterpolo pozwalała na niewypalanie się. W liceum pomiędzy juniorską a seniorską klasą urósł 3 cale i przytył 35 funtów, i został najlepszym sprinterem szkół średnich w Ameryce. Dostał się na Uniwersytet Berkeley w Kalifornii by trenować piłkę wodną u trenera Pete Cutino i trenować pływanie u sławnego Norta Thorntona, Jego pierwszy sezon kollegu jego drużyna wygrała krajowe mistrzostwa piłki wodnej i dostał się do finałów pocieszenia w narodowych mistrzostwach pływackich. Tym startem Matt i Thornton rozpoczęli przygotowania do lata 84 i do ameryk. eliminacji olimpijskich, plan, który miał go poprowadzić do pływackiej nieśmiertelności. Biondi zakwalifikowany na ostatnią zmianę w sztafecie 4x100 dow. jedzie na olimpiadę do Los Angeles. Wtedy rekordzista świata i jeden z członków tej sztafety Rowdy Gaines zapytał: "Matt jaki?" Ku uciesze wszystkim sztafeta zdobyła złoty medal i ustanowiła nowy rekord świata 3:19:03. Matt Biondi pływał ponownie w 88 i 92 roku.W Seulu zdobył 7 medali. Złoto - 50 dow i rekord świata 22:14, złoto - 100 dow i rekord olimpijski 48:63, złoto - 4x200 dow, rekord świata 7:12:51 z jego najszybszym czasem w świecie 1:46:44, złoto - 4x100 dow z rekordem świata 3:16:53, złoto - 4x100 zmiennym, rekord świata 3:36:93, srebro - 100 delfin, brąz - 200 dow. W historii olimpiad jest drugą osobą, która zdobyła 7 złotych medali podczas jednej olimpiady. Był najczęściej dekorowanym sportowcem podczas igrzysk w Seulu. W Barcelonie zdobył dodatkowe 2 medale, złoto - 4x100 dow, srebro - 50 dow. Otrzymał również drugi złoty medal za 4x100 zmiennym. Podsumowując wszystkie, Matt zdobył 11 olimp. medali, 8 złot, 2 rebra, 1 brąz. Najwięcej spośród wszystkich sportowców. Charakter wielkiego mistrza ujawnia się podczas startów, pokonywał stres chęci zwycięstwa i dawał z siebie maximum, kiedy nadchodziła jego wielka szansa. Dlatego znajduje się w gwiazdozbiorze sław. Uczestniczył w dwóch mistrzostwach świata: 86-Madryt, 91 - Perth. Jego 7 medali zdobytych w Madrycie było największą zdobyczą w historii mistrzostw świata: 3 złota, 1 srebro, 3 brązy. W Perth zdobył 3 złota i 1 srebro. Uczestniczył w 85 w mistrzostwach Wszechpacyfiku w Tokio zdobywając 5 złotych i pomagając ustanowić 2 rekordy świata i wygrywając dla wiatowego Uniwersytetu Sportów w Kobe 4 złote medale. W USA zdobył 17 mistrzostw narodowych, 10 na krótkim i 7 na długim basenie a 13 z nich w ciągu 3 lat. W 86 i 7 dla Berkeley zwyciężał Mistrzostwa narodowe na 50 jardów, 100 i 200 dow. Jako pierwszy zdobywając 3 naraz od czasów Al Schwartza w 1930 roku. Był pływakiem kadry narodowej w latach 85,6,7, gdy w międzyczasie pomagał swojemu zespołowi piłki wodnej zdobyć 3 mistrzostwa narodowe. Ale ten liczący 6 stóp wzrostu i 210 funtów wagi pływak żyjący w gregoriańskim stylu lubi pomagać innym. Pracował podczas olimpiady specjalnej oraz udzielał się w fundacji zaginione dzieci. Wspierał fundację "Wypowiedz życzenie" dla dzieci nieuleczalnie chorych. Promował zdrową żywność i współpracował z organizacją Sports Illustrated do walki z analfabetyzmem u dzieci. wyrastał w bliskim kontakcie z delfinami i był zaangażowany w podwodne badania na Bahamas i Key West. Porównywał ruchy podwodne do ruchów delfinów i to podwyższył jego świadomość, w jaki sposób woda opływa skórę, ciało. Jego działania na rzecz zachowania naturalnego środowiska wzmacniały jego obawy o bezpieczeństwo delfinów. Jest przedstawicielem Społeczności ludzkiej na rzecz delfinów i życia morskiego. Ten szybki pływak ustanowił pewien standard, z którym ciężko będzie się zrównać: 12 rekordów świata, był pierwszym człowiekiem, który zszedł poniżej 49 sek. na 100 dow. a w 88 roku posiadał 10 najlepszych czasów. Był sportowcem roku agencji UPI, USOC i finalistą nagrody Sullivana. Trener Thorntorn mówi: "Matt posiada wszystkie potrzebne narzędzia, ma podobne wyczucie wody, jak pianista wyczucie klawiszy, a artysta wyczucie pędzla. Podobnie jest z jego życiem".
| |||||||||||||||||
 | ||||||||||||||||||
